Sabrina Lindemann

 
Sabrina Lindemann (Berlijn, 1967) woont en werkt sinds 1991 in Nederland. Na een studie grafische vormgeving in Kiel bracht een studentenuitwisseling haar naar Den Haag waar zij aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (1991-1992) vrije grafiek studeerde en vervolgens van 1992-1994 de Tweede Fase Autonome Vormgeving volgde.

Sinds die tijd werkt zij als kunstenaar op locatie aan projecten waarin de relatie van de plek met de historische context vaak het uitgangspunt is. Het verzamelen van verhalen en herinneringen aan bepaalde plekken vormt een essentieel onderdeel van haar werk. Lindemann is geïnteresseerd in de verbondenheid van individuele verhalen met de algemene loop van de geschiedenis. Door die verbondenheid heeft iedereen naast een individuele ook een collectieve identiteit. Zij onderzoekt de vraag hoe deze identiteiten kunnen ontstaan, hoe zij in de tijd veranderen en of juist gewist kunnen worden. Het thema transformatie en het gegeven van tussengebieden keert regelmatig in het werk van Lindemann terug.

 In 1993 schilderde ze in het project Zwischenraum een lege afbraakwoning in de Haagse Schilderswijk smetteloos wit van binnen. Er ontstond een 'neutrale' ruimte zonder verleden en toekomst, een moment van 'stilstand' in de loop van de geschiedenis. Na het project Bleiche (Bleek, Berlijn, 1998) waarin de bewoners van een straat vertellen over een geliefd kledingstuk, dat vervolgens werd vermalen tot stof, volgde Zeitzeugen (Ehingen, Zuid-Duitsland, 1998), dat ging over de herinneringen en ontmoetingen van oud medewerkers en oud-militairen aan bijzondere gebeurtenissen op een voormalig militair terrein. Het Duits-Nederlandse project Der Loeffel meines Vaters (samenwerking met René Klarenbeek, Berlijn 2000 - 2002) ging over de geschiedenis van Nederlandse mannen en jongens die tijdens de Tweede Wereldoorlog als dwangarbeiders moesten werken in een Berlijnse fabriek. De ontmoetingen van de Nederlandse dwangarbeiders met Duitse jongeren stonden hierin centraal. Met de Berlijnse kunstenares Birgit Kammerlohr richtte zij het Mobile Institut für Spurensuche (MIS) op waarmee op het voormalige fabrieksterrein (nu een winkelcentrum) workshops voor jongeren werden georganiseerd. Het MIS organiseerde op diezelfde plek ook een tentoonstelling en een symposium over de vraag naar de vorm en inhoud van een hedendaags 'actief gedenkteken'.

In 2001 nam Lindemann het initiatief voor de oprichting van Mobiel projectbureau OpTrek. Naast haar werkzaamheden als dagelijkese projectleider geeft zij sindsdien regelmatig in binnen-en buitenland presentaties over het werk van OpTrek op vakconferenties en aan studenten. Van 2005 t/m 2009 was zij lid van de Adviescommissie Beeldende Kunst en Vormgeving bij de gemeente in Utrecht.

Der Löffel meines Vaters en het Mobile Institut für Spurensuche (MIS ) zijn uitvoerig gedocumenteerd op:

www.der-loeffel-meines-vaters.de

www.sabrinalindemann.com